Posted in Հայոց լեզու, Հովհաննես Թումանյան

Հեքիաթ

Խելոքն ու հիմարը 

Իմ կարծիքով այս հեքիաթի բանալին այն է, որ որոշ մարդիկ աչք են դնում ուրիշի ունեցվածքի վրա և խաբեության միջոցով գողանում են: Հիմարը իսկապես հիմար է, որովհետև փոխանակ փողերն էլ վերցներ ու իր համար հանգիստ հարուստ ապրեր, նա հակառակն արեց,  տաս ոսկին վերցրեց ու գնաց եղբոր մոտ: Եղբայրն էլ տեսավ հիմարի մոտ ոսկի կա  ասաց.

— Դու ոսկիների տեղն ասա ձեռքիդ ոսկիներն ինձ տուր ես քեզ նոր շորեր կգնեմ:

Հիմարն էլ համաձայնվում է և փողը տալիս:

Հիմա հիմարն փողոցում տկլոր ման է գալիս, իսկ իր եղբայրը ուրիշների հետ միասին ծիծաղում են հիմարի վրա:

Advertisements

Հեղինակ՝

Ես Էլեն Կարապետյանն եմ սովորում եմ «Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիր»-ում ծնվել եմ 2006թ. ծննդյանս օրը հոկտեմբերի մեկին է:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s